Powietrze latem pachnie.

Mamy środek lata i środek wakacji, zatem pozostańmy w tym urlopowo – wakacyjnym nastroju, bo i wiadomości są dobre z uwagi na nowe przepisy dotyczące świadczenia usług turystycznych. Przepisy te  dają nowe uprawnienia uczestnikom imprez turystycznych.

Nowe przepisy to ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych. Ten akt prawny jest dość obszerny, więc nie opiszę go w całości. Postaram się jednak zwrócić uwagę na to co najistotniejsze, aby przede wszystkim powietrze latem pachniało, bez konieczności zajmowania się prawem. Mam nadzieję, że ta ustawa da nam to, że jako konsumenci i uczestnicy wycieczek możemy czuć się bezpieczni, bo w razie czego, mamy instrumenty prawne dające możliwość skutecznego dochodzenia ewentualnych roszczeń.

Istotą tej ustawy jest m.in. to, że wiele pojęć jest zdefiniowanych w tym pojęcie „przedsiębiorcy turystycznego”, „organizatora turystyki”, „usługi turystycznej”. Te definicje są dość szerokie, a zatem mają też i szerokie zastosowanie.

Przedsiębiorcą turystycznym jest organizator turystyki, przedsiębiorca ułatwiający nabywanie powiązanych usług turystycznych, agent turystyczny lub dostawca usług turystycznych, będący przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Organizatorem turystyki jest przedsiębiorca turystyczny, który tworzy, sprzedaje lub oferuje do sprzedaży imprezy turystyczne bezpośrednio lub za pośrednictwem innego przedsiębiorcy turystycznego lub razem z innymi przedsiębiorcą turystycznym lub też przedsiębiorcą turystycznym, który przekazuje dane podróżnego innemu przedsiębiorcy.

Usługa turystyczna to natomiast: przewóz pasażerów (lotniczy, kolejowy, autokarowy, promowy, statkiem); 2) zakwaterowanie (np. w hotelu) w innych celach niż pobytowe, które nie jest nieodłącznym elementem przewozu pasażerów; 3) wynajem pojazdów samochodowych lub innych pojazdów silnikowych; 4) każda inna usługa świadczona podróżnym, która nie stanowi integralnej części wskazanych wyżej usług.

Na przedsiębiorców turystycznych ustawa nakłada szereg obowiązków m.in. dotyczących posiadania stosownego zabezpieczenia finansowego (gwarancja bankowa lub ubezpieczeniowa, umowa ubezpieczenia na rzecz podróżnych, turystyczny rachunek powierniczy), odprowadzania składek na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny, prowadzenia wykazu umów, wypełnianie obowiązków informacyjnych wobec podróżnych, które muszą zostać zrealizowane przed zawarciem umowy.

Jednym z istotniejszych elementów tej ustawy są przepisy regulujące kwestie zabezpieczeń podróżnych przed skutkami niewypłacalności organizatorów turystyki i przedsiębiorców ułatwiających nabywanie powiązanych usług turystycznych. W przypadku niewypłacalności owych przedsiębiorców nałożono na nich obowiązek niezwłocznego poinformowania marszałka województwa o zaistniałej sytuacji oraz przedłożenia dokumentacji niezbędnej do zapewnienia powrotu podróżnych do kraju – jeśli przedsiębiorca nie realizuje tego obowiązku.

Istotny jest także Turystyczny Fundusz Gwarancyjny, który pełni funkcję dodatkowego zabezpieczenia finansowego (na zwrot wpłat podróżnych) oraz na pokrycie kosztów sprowadzenia podróżnych do kraju lub pokrycie kosztów kontynuacji imprezy turystycznej.

Ustawa przewiduje  nakładanie kar za naruszanie przepisów ustawy. W szczególności  za zaniżanie składek na wyżej wymieniony Fundusz lub prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług turystycznych bez posiadania zabezpieczenia finansowego na wypadek niewypłacalności. Za te naruszenia przewidziano kary: grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 3 lat.

Jeśli chodzi o umowy, które są zawierane z podróżnymi to ustawa nakłada obowiązek, aby umowy były sporządzone w sposób prosty, zrozumiały i czytelny. W chwili zawarcia umowy lub niezwłocznie po jej zawarciu organizator lub agent udostępnia podróżnemu na trwałym nośniku kopię tej umowy lub potwierdzenie jej zawarcia. Kolejną istotną kwestią jest to, że jeśli organizator zawrze w umowach postanowienia wyłączające lub ograniczające jego odpowiedzialność wbrew przepisom ustawy, to takie postanowienia umów są nieważne.

Kolejna rzecz, podróżny może bez zgody organizatora przenieść na osobę spełniającą warunki do udziału w imprezie turystycznej wszystkie przysługujące mu uprawnienia, jeśli ta osoba oczywiście przyjmie na siebie obowiązki wynikające z umowy.

Podróżny może od umowy odstąpić w każdym czasie przed rozpoczęciem imprezy turystycznej, ale warunki odstąpienia winny być szczegółowo określone przez organizatora w szczególności w zakresie ewentualnych kosztów wynikających z tego tytułu.

W przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, podróżny może dochodzić odszkodowania lub zadośćuczynienia, a roszczenia z tego tytułu przedawniają się z upływem trzech lat.

Zatem spokojnie przebywajcie na wakacjach, bo powietrze pachnie latem, a gdyby okazało się, że coś zakłóciło wakacje, wówczas sięgnijcie do ustawy, którą dzisiaj w skrócie zaprezentowałam, a zobaczycie jakie Macie prawa i co Wam przysługuje jako konsumentom.

 

2 uwagi do wpisu “Powietrze latem pachnie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s