Klucz do sprawiedliwości.

Klucz do sprawiedliwości. Wiem, że to może dziwnie zabrzmieć, bo w Polsce wiele osób uważa, że dojście do sprawiedliwości w Sądzie jest niezwykle trudne. Nawet krąży taka anegdota, że do Sądu idzie się po wyrok, a nie po sprawiedliwość.

Uważam jednak, że nie jest tak do końca jak w powiedzeniu. Natomiast zawsze po zakończeniu procesu sądowego jedna strona jest niezadowolona z wyroku. Dlatego, bo przegrywa proces. Wobec tego jestem zwolenniczką zawierania ugód i porozumień, choć mam świadomość, że nie jest to możliwe w każdym przypadku. Gdyby tak było, można byłoby sądy cywilne i gospodarcze zamknąć, bo nie miałyby nic do roboty. Jednak w przypadku ugód nie ma przegranych i wygranych, po prostu jest kompromis i spór rozwiązany.

Zaczęłam już pisać w zakresie meritum, ale chciałabym się jednak przywitać.

Dzień dobry w piękny i słoneczny dzień. Mam nadzieję, że każdy z Was ma także cudowną pogodę, przecież jest lato, a więc powietrze pachnie wakacjami.

Ja tu gadu, gady, a trzeba przejść do rzeczy.

Żeby zainicjować postępowanie sądowe (oczywiście mowa jest o sprawach cywilnych), za wyjątkiem tzw. postępowania nieprocesowego (o tym innym razem), trzeba złożyć do Sądu pozew. Tym właśnie kluczem otwieramy drzwi dążąc do sprawiedliwości.

Jest to formalny dokument, a tak naprawdę, jest to pismo procesowe, w którym Powód (osoba wnosząca pozew) domaga się ochrony swoich praw w sprawie cywilnej przeciwko Pozwanemu (osobie, przeciwko której prowadzone jest postępowanie).

Pozew jest pierwszym krokiem w procedurze sądowej, mającej na celu rozwiązanie sporu między stronami.

W pozwie Powód musi wskazać:

  1. nagłówek  – nazwa Sądu, do którego kierowany jest pozew, wraz z datą sporządzenia pozwu,
  2. wskazanie strony powodowej i pozwanej (imię, nazwisko, adres, PESEL lub NIP),
  3. tytuł pisma –  „Pozew” lub „Pozew o [określenie roszczenia]”,
  4. wprowadzenie  – Krótkie przedstawienie celu pozwu i podstawy prawnej,
  5. stan faktyczny – opis zdarzenie, które doprowadziło do sporu, przedstawienie okoliczności sprawy, przepisy prawa, na których Powód opiera swoje roszczenia,
  6. żądanie (roszczenie) Powoda, które może dotyczyć np. zapłaty odszkodowania, zwrotu pieniędzy, zadośćuczynienia, ustalenia prawa itd.,
  7. dowody – informacje o dowodach, które Powód zamierza przedstawić w trakcie postępowania, aby udowodnić swoje twierdzenia wraz z przedstawieniem tzw. tezy dowodowej,
  8. uzasadnienie – argumentacja prawna i faktyczna, która ma przekonać Sąd do uwzględnienia żądania,
  9. podpis Powoda/ów lub Pełnomocnika/ów, jeżeli Ci ostatni są ustanowieni w sprawie,
  10. załączniki  – lista załączników (np. dokumenty, które są dowodami w sprawie, potwierdzenie dokonania opłaty sądowej).

Pozew składany jest do odpowiedniego Sądu, a następnie Sąd podejmuje decyzję dotyczące dalszego biegu sprawy. Ważne jest, aby pozew był zgodny z określonymi wymogami formalnymi, co może wpłynąć na dalszy bieg postępowania.

Pozew powinien być sporządzony w odpowiedniej liczbie egzemplarzy, zazwyczaj w dwóch dla Sądu i po jednym dla każdej ze stron. Oczywiście jeżeli jest więcej osób po stronie pozwanej to wówczas wzrasta ilość odpisów pozwu.

Pozew można wysłać listem do Sądu, oczywiście najlepiej listem poleconym, aby było potwierdzenie nadania. Można też złożyć osobiście w Sądzie w biurze podawczym. W takim przypadku powinno się mieć ze sobą kopie pozwu, aby zostało na tej kopii potwierdzone, że pozew takowy do Sądu wpłynął.

Konieczne jest także dokonanie opłaty sądowej dotyczącej pozwu, albo złożenie wraz z pozew wniosku o zwolnienie z ponoszenia kosztów sądowych.

Potem czekamy na dalsze decyzje Sądu.

Do pozwów jeszcze wrócę, żeby przybliżyć tę kwestię, bo w prostych sprawach, naprawdę można sobie świetnie poradzić samemu, bez konieczności korzystania z pomocy prawnika.

Tymczasem życzę pięknego całego dnia i do zobaczenia przy okazji następnego wpisu.

Dodaj komentarz